Αρδευτικό έργο Βαθυπέδου, Αμμουδιάς και Βαλανιδορράχης.

Επιστολή αναγνώστη που αφορά το Δέλτα του 

Αχερόντα και των παραπλήσιων ποταμών.

   Κύριε Δήμαρχε της Πάργας σταματήστε το περιβαντολογικό "έγκλημα" που λέγεται αποστραγγιστικό – αρδευτικό έργο Βαθυπέδου Αμμουδιάς και Βαλανιδορράχης. Το μόνο που κάνετε είναι να καταστρέφετε μια περιοχή άπειρου φυσικού κάλους. Δεν το καταλαβαίνετε ότι θα πλήξετε ανεπανόρθωτα την περιοχή μας. Τι νόημα έχει να αποξηράνετε ένα δέλτα ενός ποταμού που είναι προστατευόμενη περιοχή και ανήκει και στο NATOURA 2000. Μοναδικός πραγματικός λόγος ύπαρξης και συνέχισης αυτού του έργου είναι η ψηφοθηρία. Σταματήστε λοιπόν την ψηφοθηρία και επιτέλους κάντε και κάτι σωστό για τον τόπο μας. Κατά τα άλλα ο ποταμός Αχέροντας δεν πλήττεται μόνο από το συγκεκριμένο έργο. Εάν κάποιος κάνει μία βόλτα κατά μήκος του ποταμού, θα δει τεράστιες χωματερές από μπάζα και σκουπίδια (η ρίψη των οποίων συνεχίζεται ανελλιπώς χωρίς "φόβο και πάθος", ειδικότερα τώρα που θα αρχίσουν οι σπορές στα χωράφια τα άδεια τσουβάλια από σπόρους, λιπάσματα καθώς και τα άδεια μπουκάλια από τα φυτοφάρμακα θα καταλήξουν όλα στο ποτάμι και στα παραπλήσια αυλάκια), η παράνομη υλοτομία βρίσκεται σε "άνθιση" κυριολεκτικά καθώς είναι καθημερινό φαινόμενο, αλλά και το παράνομο ψάρεμα με δυναμίτες και χλωρίνες είναι μία εγκληματική συνήθεια ορισμένων που δεν λέει να σταματήσει(και γιατί να σταματήσει άλλωστε αφού δεν υπάρχει έλεγχος από κανέναν).
   Όμως για να μην ξεχνιόμαστε δεν υπάρχει μόνο ο Αχέροντας στην περιοχή, άλλο ένα μεγάλο ποτάμι που διασχίζει την κοιλάδα του Φαναρίου είναι ο Κωκυτός. Καλό θα ήταν λοιπόν ο Δήμαρχος Πάργας να βάλει ένα STOP στη ανεξέλεγκτη ρίψη σκουπιδιών (βλέπετε σωστά κλείσανε όλες τις παράνομες χωματερές που υπήρχαν στην περιοχή και “ανοίξανε” αυτές των ποταμών ).Σε όλο το μήκος του ποταμού Κωκυτού ο επισκέπτης θα ευχαριστηθεί όχι την ωραία μυρωδιά της φύσης
και του καθαρού αέρα αλλά την "ευωδία"  από τα ψοφίμια που πετάνε στο ποτάμι(για του λόγου το αληθές ,ας επισκεφτεί κάποιος την γέφυρα με την ονομασία "Ντέφι" που βρίσκεται στα όρια του Δ.Δ.Κυψέλης με Ποταμιά και Γαρδίκι,ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς  μήνες και θα το διαπιστώσει ο ίδιος προσωπικά) ορισμένοι ανεγκέφαλοι κτηνοτρόφοι. Καθώς επίσης περιμένουμε και μια απάντηση-ενημέρωση από τον Δήμαρχο Πάργας, για το τί θα γίνει τελικά με τα λύματα του βιολογικού της Παραμυθιάς (Δήμου Σουλίου) θα διοχετεύονται μετά την επεξεργασία τους στον ποταμό Κώκυτο ή όχι? Όπως καταλαβαίνουμε λοιπόν εάν διοχετευθούν τα λύματα στο ήδη βεβαρημένο ποταμό,
η καταστροφή του Κωκυτού (και όχι μόνο, καθώς ο Κωκυτός ενώνεται με τον Αχέροντα και τον Βουβό Ποταμό και όλα μαζί καταλήγουν στο Δέλτα που σχηματίζεται στην παραλία της Αμμουδιάς)
θα είναι σίγουρα ολοκληρωτική !!!!Οι δε συνέπειες στον τουρισμό, στο περιβάλλον της περιοχής και στην οικονομική ζημιά που θα υποστούν οι επιχειρηματίες της περιοχής θα είναι ανυπολόγιστες!!!!

Αναγνώστης και κάτοικος της περιοχής!!!!

Αναδημοσίευση από το Blog,  sardelas.

Σε ποτάμια και θάλασσα τα απόβλητα των ελαιοτριβείων.

Σε ποτάμια και θάλασσα τα απόβλητα των ελαιοτριβείων.

   «Δεν είναι μόνον η μείωση των βροχοπτώσεων και οι ανθρώπινες ρυπογόνες «παρεμβάσεις» που απειλούν τα ποτάμια και τους χειμάρρους μας. Μία σοβαρή πηγή ρύπανσης προέρχεται από τα απόβλητα των 3.500 ελαιοτριβείων της χώρας που «παράγουν» περίπου 1,5 εκατ. τόνους υγρών και 400.000 τόνους στερεών υπολειμμάτων. Αυτά στην πλειονότητά τους καταλήγουν χωρίς επεξεργασία στους φυσικούς αποδέκτες. Η ελαιολάσπη με το υψηλό οργανικό φορτίο (και την έντονη δυσοσμία) προκαλεί αποξήρανση της παρόχθιας βλάστησης και ρυπαίνει τους ποταμούς, προκαλώντας επιπρόσθετη περιβαλλοντική καταστροφή.

   Σχετικές έρευνες έδειξαν ότι το σύνολο των αποβλήτων ελαιοτριβείων στη χώρα μας απορρίπτεται χωρίς επεξεργασία σε χειμάρρους και ποτάμια σε ποσοστό 58%, στο έδαφος σε ποσοστό 20%, ενώ ένα 12% καταλήγει στη θάλασσα. Μόνο στην Πελοπόννησο (35% της ελληνικής ελαιοπαραγωγής) «παράγονται» 600.000 τόνοι αποβλήτων που –με εξαίρεση τη διαχείρισή τους από τη Νομαρχία Μεσσηνίας– καταλήγουν στους φυσικούς αποδέκτες. Ελαιοπαραγωγικές χώρες όπως η Ισπανία, η Ιταλία και η Κύπρος, αξιοποιούν τη σύγχρονη τεχνολογία και αυτά τα απόβλητα μετατρέπονται σε χρήσιμα προϊόντα. Κάποια γίνονται βιομάζα, άλλα εδαφοβελτιωτικά υλικά και άλλα ζωοτροφές. Ομως, καμία ποσότητα δεν φτάνει χωρίς επεξεργασία στα ποτάμια, στις λίμνες και στις θάλασσες.

   Για τους ειδικούς η αιτία της κάκιστης διαχείρισης των υπολειμμάτων οφείλεται στην τεχνολογία των ελαιοτριβείων και στο «χαλαρό» (έως ανύπαρκτο) θεσμικό πλαίσιο για τη διαχείριση των αποβλήτων τους. Στη χώρα μας λειτουργούν περίπου 3.500 μικρής και μεσαίας (σε παραγωγή) ελαιοτριβεία με εποχική λειτουργία πέντε μηνών ετησίως. Από αυτά, το 30% είναι κλασικού τύπου (πιεστικά) και το 70% είναι εκσυγχρονισμένα (φυγοκεντρικού τύπου).

Τοξικά
   Ο όγκος των αποβλήτων των κλασικών ελαιοτριβείων είναι μικρότερος αυτών του φυγοκεντρικού τύπου σε αναλογία 1:1,7. Το υπόλειμμα των ελαιοτριβείων φυγοκεντρικού τύπου έχει υψηλή περιεκτικότητα σε υγρασία (παράγοντας που μεγιστοποιεί τα προβλήματα μεταφοράς αλλά και σάκχαρα και φαινολικά (που τα καθιστά ιδιαίτερα τοξικά). Αυτή η ελαιολάσπη καταλήγει στα ποτάμια (αντί να οδηγείται σε πυρηνελαιουργεία) τα οποία λόγω της έντονης λειψυδρίας των τελευταίων χρόνων έχουν χάσει τη δυνατότητα φυσικού αυτοκαθαρισμού τους. Με την πάροδο των χρόνων, λένε οι ειδικοί, το ρυπαντικό φορτίο από τα ελαιοτριβεία οδήγησε στη μεγιστοποίηση του φαινομένου ευτροφισμού…»

Αναδημοσίευση από τη σελίδα,  qualitynet.gr.