Από το Αγαθονήσι ως την Πάργα κι από την Κρήτη ως την Καρδίτσα.

Του Βασίλη Τσούνη
   Kαινοτόμες πρωτοβουλίες` προσπάθειες με μεράκι κι όχι αβασάνιστα, οι οποίες έχουν ενταχθεί και χρηματοδοτηθεί από το πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2007-2013 βραβεύτηκαν σε ειδική εκδήλωση η οποία πραγματοποιήθηκε  στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο.
Μετά τις ομιλίες και τους χαιρετισμούς των υπηρεσιακών και πολιτικών παραγόντων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης,ακολούθησε η παρουσίαση των προς βράβευση έργων από τους δημιουργούς τους και στη συνέχεια έγινε η ψηφοφορία του κοινού και η τελική κατάταξη των έργων.
Στην κατηγορία »Καινοτομία και ανάπτυξη της υπαίθρου» το Α΄ βραβείο απέσπασε το έργο » Ίδρυση της Μικροζυθοποίας Σερρών και Βορείου Ελλάδος»,στη Β΄ θέση η επιχείρηση »Παραγωγή ειδών διατροφής μετά την πρώτη μεταποίηση»στον Κρόκο Κοζάνης. Το Γ”  βραβείο πήρε η Αναπτυξιακή Εταιρεία Ηρακλείου Κρήτης με τη δράση »Γαστρονομικές περιπλανήσεις κι ο πολιτισμός των γεύσεων».
Στη δεύτερη κατηγορία »Νεανική Επιχειρηματικότητα το πρώτο βραβείο απέσπασε το έργο: »Ανέγερση τριών τουριστικών επιπλωμένων κατοικιών στο Μαράθι Δωδεκανήσου, στη δεύτερη θέση το έργο: »Εγκατάσταση νέου γεωργού στις Ελευθερές Καβάλας, ενώ στην τρίτη θέση το έργο:  »Μετατροπή παραδοσιακού κτίσματος σε τουριστική κατοικία στην Κάρπαθο».
Τέλος στην τρίτη κατηγορία »Βελτίωση της ποιότητας ζωής στην ύπαιθρο»βραβεύτηκαν τα εξής έργα: »Ίδρυση χώρου γευσιγνωσίας λαδιού στην Πάργα (Α” βραβείο). “Ίδρυση ιππικού κέντρου στην Καρδίτσα (Β” βραβείο) και το έργο Τουριστικές επιπλωμένες κατοικίες στο Αγαθονήσι (Γ” βραβείο).
Ο αναπληρωτής υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Βαγγέλης Αποστόλου στο χαιρετισμό του συνεχάρη τους βραβευθέντες και τόνισε ότι οι καινοτόμες προσπάθειες μπορούν να επιβιώσουν στην εποχή της κρίσης και να βοηθήσουν στην επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας.

Πηγή: Αναδημοσίευση από τη σελίδα   agrocosmos.com.

Δέσκειο Γυμνάσιο Πάργας, προσκύνημα στην Τεργέστη με την νεανική ορμή της παράδοσης.

   Αλήθεια τι είναι η παράδοση; Μια συνήθεια και μια υποχρέωση προς τα παιδιά μας για να μην χάνουν τον δρόμο; Μια συνηθισμένη ασφάλεια και ταυτότητα για να μην χανόμαστε ή κάτι που μας εμποδίζει να πορευτούμε στο μέλλον με πρωτόγνωρη νεανική ορμή; Και όπως αναρωτήθηκε ο Μάνος Χατζιδάκις η παράδοση είναι κορίτσι ή γριά; Είναι παράδοση οι συνήθειες των πατέρων μας, οι παλιές φωτογραφίες των συγγενών μας χαμένες σε σκονισμένα συρτάρια ή φως που αποκαλύπτει τα αποτυπώματα του σώματός μας;
Φέτος, με αφορμή την υλοποίηση του προγράμματος «Παρά θιν΄ αλός Πάργας Τεργέστης – Βενετίας. Δεσμοί αμοιβαιότητας», μας ήρθε ο πειρασμός να θέσουμε το ερώτημα. Τι πάει να πάει παράδοση;
Εμείς ακολουθούμε την αντίληψη πως η παράδοση έχει αξία μονάχα όταν δεν στηρίζεται στην αναπαράσταση, αλλά στην καθημερινή και δίχως επιτήδευση ζωή μας. Όταν δηλαδή το κληροδότημα χρησιμοποιείται φυσικά και δίχως την ανάγκη επεξήγησης. Τότε μονάχα οφείλει να υπάρχει. Διαφορετικά θα είναι καλό να γκρεμίζεται μέσα στο χρόνο κι ας έχουμε αποκτήσει πιο δεύτερες συνήθειες. Γιατί η ποιότητα της κληρονομιάς ανήκει στη ζωντανή ύλη που περιέχουμε και όχι στο ήθος και στις συνήθειες περασμένων καιρών.